Swartvast adviseert bij innovatieve inwinnings- en verwerkingsprocessen van geo-informatie, analyse van data en informatie en de vertaling daarvan naar welgeformuleerde publicaties

Mijn Rover 3500 Vanden Plas

Overzicht van deze pagina

Andere pagina's over de Rover 3500 Vanden Plas (SD1)

Samenvatting

6 maart 2007

Ik ben een groot liefhebber van de Rover SD1, de prachtig ontworpen luxueuze wagen die Rover van 1976 tot 1986 bouwde. Ik heb er zelf sinds 1998 een, een Vanden Plas uit 1985 met 3528 cc V8 en automaat. Ik heb er al bijna 250.000 km mee gereden; de teller staat nu op 385.000 km. Uiteraard vergt dit een zekere sleutelvaardigheid en daar trek ik dan ook regelmatig tijd voor uit. Het aantal SD1's in Nederland duikt zo langzamerhand onder de 300, inclusief gepoetste opgeborgen en verroeste gestalde exemplaren. Men ziet ze dus nauwelijks meer, terwijl toch bijna iedere autoliefhebber het model herkent en bewondert.

Rover 3500 Vanden Plas Moonraker in het Rietveld (1998)

Mijn moonraker blue Rover 3500 Vanden Plas automatic toen ik hem nog niet lang had, gefotografeerd in het Rietveld in Alphen aan den Rijn in 1998. Hij was met zijn 13 jaar en 146.200 km eigenlijk ook nog erg jong … toen … Ik heb hem inmiddels langer dan de wagen toen oud was … Foto © Rens Swart

Selectie van mijn eerste wagen: de moonraker Rover 3500 Vanden Plas uit 1985

30 augustus 2012

Op de vorige pagina heb ik zeer uitgebreid uit de doeken gedaan waar mijn autoliefhebberij vandaan komt. En welke modellen ik, die autoloos ben opgevoed en gewend was alles met het openbaar vervoer te doen, het fraaist vond. En dat de Rover die ook wel bekend staat als SD1, de Rover die gebouwd werd tussen 1976 en 1986, mijn absolute favoriet was. Hoewel zijn opvolger, de Rover 827 Vitesse, eigenlijk beter paste bij mijn voorkeur voor strak gelijnde wagens … Ik beschreef er hoe ik uiteindelijk onderbouwde dat het ook als relatief arme student toch mogelijk zou moeten zijn zo'n wagen te rijden.

De Rover 3500 Vanden Plas is zo'n ontzettend mooi en uniek ontwerp, dat deze het toch moest worden. De volgende stap was dan, begin 1998, om te weten te komen welk model het precies moest zijn en waar ik op moest letten. Uit mijn oriëntatie werd duidelijk dat deze auto's werkelijk extreem slecht kunnen zijn. Ik ken verhalen van mensen waar de roest na zes jaar de wagen dermate had aangetast dat sloop het enige was dat restte. Ook erg zijn de verhalen van op willekeurige momenten uitvallende elektra. De onderdelentoeleverancier Lucas werd niet voor niets "Prince of Darkness" genoemd … De 2600, een eigenlijk heel goede en krachtige zescilinder die ook in korte-slag 2300-vorm bestaat, blaast er vroeg of laat zijn koppakking uit. Ook hier weer vele SD1's die de 100.000 km niet eens halen. Maar dit geldt eigenlijk vooral voor wagens van het einde van de jaren zeventig. De gehele inmiddels onder dwang genationaliseerde en tot één hybride moloch samengevoegde Engelse auto-industrie (British Leyland Motor Corporation) was toen in een diepe crisis gedompeld. Ik weet inmiddels ook veel van Jaguars en die wagens kunnen dan de naam hebben sjiek en duur te zijn, die van eind jaren zeventig waren door en door slecht en met een totaal gebrek aan interesse en kwaliteitszin gebouwd.

Dus koop een Rover SD1 van de laatste bouwjaren: 1985 en 1986 liefst. Koop een V8 (3500) want die zijn veel betrouwbaarder dan de zescilinders (in lijn) 2300 en 2600. De viercilinder 2000 is niet veel verkocht en zo kaal uitgerust dat deze het vroegst sneuvelden bij gebrek aan belangsteling. Ze zijn nu verdraaid zeldzaam! De 3528 cc was de motor waarmee de SD1 in 1976 verscheen (dezelfde motor was in 1967 bij Rover voor het eerst gebruikt, in de P5B). Bij de introductie van de 'serie 2' van de SD1 in 1982 troffen we de V8 aan als luxe Vanden Plas of als snelle Vitesse. De 3500 Vitesse, als enige in de modelreeks van fabriekswege voorzien van benzine-injectie, was voorzien van gegoten spaakwielen, een straffere en lagere vering, een naar mijn smaak lelijke achterspoiler en de laatste twee jaar met een enorme voorspoiler. Daarnaast was hij populairder en dus duurder dan de Vanden Plas. Bij de Vanden Plas, die meestal als automaat werd verkocht, had je ook nog eens vaak leer als optie. Dus eigenlijk verkoos ik de 3500 Vanden Plas.

Nu nog goed zoeken … Het was 1998 en internet stond, althans in de consumentenvorm die we nu kennen, nog in de kinderschoenen. Ik speurde advertenties af in klassieke-autotijdschriften, de zaterdagse Auto-Telegraaf en de Via-via; die laatste had zelfs een website. Van begin februari tot half maart 1998 heb ik ruim dertig SD1's opgespoord. Ik heb vele telefoontjes gepleegd en vooral bij liefhebbers (en dat zijn ze eigenlijk allemaal, ook de garagebedrijven!) doorgevraagd. Eigenlijk heb ik helemaal niet zoveel SD1's gezien, maar ik wist wel precies waarop ik moest letten. Uiteindelijk heb ik 21 maart 1998 via René Winters van een andere bekende Groningse SD1-kenner een Vanden Plas uit 1985 gekocht. Voor zesduizend gulden, dat kan ik nu wel onthullen.

Mijn moonraker Rover 3500 Vanden Plas

30 augustus 2012

De Rover SD1 die uiteindelijk mijn (of eigenlijk onze, Sabine heeft er uiteindelijk ook veel mee gereden) wagen werd, was inderdaad het meest luxueuze model, de 3500 Vanden Plas. Met de onverwoestbare 3528 cc V8 en twee carburateurs. De Vanden Plas was met slechts drie opties leverbaar:

  • een automaat, die je bij het grootste deel aantreft,
  • lederen bekleding, die regelmatig werd bijbesteld, en
  • airconditioning, die vrijwel nooit werd bijbesteld (in Nederland althans; in Duitsland vaak wel).

Mijn exemplaar was inderdaad voorzien van automaat en lederen bekleding.

Dit exemplaar koos ik onder meer uit omdat hij in 1985 gebouwd was. Aan de hand van een kortstondig op internet gepubliceerde productielijst, die ik toen gelukkig direct opgeslagen heb maar vertrouwelijk is, ontdekte ik dat deze wagen al op 6 augustus 1985 van de band gerold is. Het opmerkelijke is namelijk dat hij pas op 19 augustus 1987 op kenteken is gezet. Het blijkt daarmee van een kleine 300 mij nu (2012) bekende Nederlandse SD1's de laatst op kenteken gezette SD1. De lettercombinatie PD-xx is echter weer van begin februari 1986! Hoe dit kan is niet helemaal duidelijk, maar het heeft wel te maken met het verkopen van de laatste paar nog in de showrooms verblijvende SD1's, terwijl de opvolger Rover 800 al bijna een jaar verkrijgbaar was.

Overigens ken ik ook de wagen met het direct opvolgende kenteken, PD-76-KH. Deze is dus tegelijk op kenteken gezet (het kenteken vermeldt ook daadwerkelijk februari 1986), maar kreeg zijn definitieve eigenaar wel veel eerder dan de mijne, terwijl het chassisnummer nota bene van bijna vier maanden dateert dan die van mij. Deze zilvergrijze Vanden Plas kreeg een Rover-liefhebber in 2002 van zijn vrouw, maar bleek bij nader inzien toch niet zo goed. Hij is inmiddels gesloopt …

Eigenlijk is het niet interessant hoe oud de wagen precies is. Belangrijk is of hij van 1985 of 1986 is omdat hij dan gemiddeld genomen een stuk beter gebouwd is, of hij een lage kilometerstand heeft en of hij in heel goede conditie is. Ik had van de dertig SD1's op mijn lijst juist deze geselecteerd omdat de andere allemaal wel wat hadden. Ik herinner me nog (en heb er zoals gebruikelijk uitgebreide aantekeningen over) dat deze Vanden Plas me toch niet meeviel toen ik er oog in oog mee stond, gerekend als ik had op een smetteloze SD1. Er waren wat roestspikkels te zien, de achterklep was vrij slecht, er waren wat zaken die niet goed werkten en hij zag er wat verwaarloosd uit. Maar relatief was hij goed en hij was de laatste maanden deskundig onder handen genomen door de eigenaar. Onder meer had deze er LPG ingebouwd en waren de voorwielophangingsrubbers vernieuwd. De kilometerstand was 142.300 en dat is weinig voor deze wagen.

Op 10 april 1998 reisde Sabine met de trein naar Groningen voor haar inventarisatiewerk voor het boek Monumenten in Nederland, terwijl ik me in Groningen liet ophalen om in Peize de Rover 3500 Vanden Plas in ontvangst te nemen. Aan het einde van de dag reed ik in mijn eerste eigen auto, nota bene dus zo'n fantastische Rover 3500 Vanden Plas, naar het station van Groningen om daar Sabine op te wachten. Samen reden we de 215 km naar Alphen aan den Rijn in onze nieuwe oude auto! Dat voelde niet onwennig, het beviel uitstekend en alles deed het, zelfs de cruise control …

Zo hadden we dus een toen bijna 13 jaar oude Rover 3500 Vanden Plas, nog geen elf jaar op kenteken. De kleur is moonraker blue, een prachtige middelblauwe metaalkleur met een zweempje groen, waar heel veel SD1's mee besteld werden. Het interieur is grijs, met de zittingen en de hoofdsteunen voor en achter bekleed met mooi en heel gaaf grijs leer. De wagen heeft de bekende drietraps GM180-automaat, een trekhaak en LPG. Over de standaarduitrusting zal ik later nog eens wat opschrijven.

Het onderhoud van de moonraker Rover 3500 Vanden plas

4 september 2012

Aanvankelijk liet ik het grote onderhoud doen door René Winters, maar Peize is bepaald niet in de buurt. In onze woonplaats Alphen aan den Rijn heb ik veel gehad aan Frans Schaper van Thomas Autobedrijf: hij heeft toen hij nog eerste monteur was veel aan de SD1 gesleuteld en beschouwt het niet als een ouwe bak. Iets verder weg maar zeer deskundig is Autobedrijf De Zeemeeuw in Wormer (zie ook mijn pagina over de Roverdag die daar georganiseerd werd).

Uiteindelijk leerde ik de techniek steeds beter kennen en ging ik steeds meer zelf doen. Dat is niet alleen leuk en onderdeel van de liefhebberij, maar ook noodzakelijk als je de kosten in de hand wilt houden. Ook dan moet je zien aan je onderdelen en je kennis te komen. Ik heb goede contacten met automaterialengroothandels, met name met Rijsbergen in Hoofddorp toen ik in Nieuw-Vennep woonde. En alles wat er nog nieuw te krijgen is, is in ieder geval bij de specialist Rimmer Brothers in Lincoln (Verenigd Koninkrijk) te krijgen; ze hebben zelfs een louter aan de Rover SD1 gewijde catalogus en hebben eens per jaar een actie waarbij ze 15% korting geven of waarbij je onderdelen bij de Antwerpse autosalon kunt ophalen. Ze hebben enkele jaren geleden zelfs containers vol met onderdelen die na het stoppen van de productie van de SD1 in 1986 naar India zijn verscheept maar daar nauwelijks tot herproductie leidden, opgespoord en terugverscheept. Nieuw plaatwerk, noem het maar op! Ik moet toegeven dat ik wel eens wat gehamsterd heb …

Maar specifieke onderdelen die niet beslist nieuw hoeven te zijn kun je toch beter van vrienden en kennissen in het Rover-circuit betrekken. Ik heb behalve nuttig ook heel plezierig contact met Ger Gubbels in De Weerd bij Roermond, die destijds voor zijn eigen SD1 andere begon te demonteren en dat uiteindelijk een keer of 200 heeft gedaan.

Enkele werkzaamheden

maart 2007; 13 februari 2009

Vervangen van de pisbakkenstalen uitlaat door een RVS van Rimmer (2005)

Na het successievelijk vervangen van de zeven delen van de pisbakkenstalen uitlaat was ik het zat en monteerde in 2005 een roestvaststalen systeem van Rimmer Brothers. © Rens Swart

Een van de vele klussen die er in de loop van de tien jaar zijn uitgevoerd, is de vervanging van het uitlaatsysteem door een roestvaststalen systeem. Het originele systeem bestaat uit zeven delen, die ik stuk voor stuk in de loop van de tijd vervangen had, elk jaar één zeg maar. Toen het eerst vervangen deel opnieuw vervangen moest worden, ging ik omzien naar een duurzamer oplossing. Zie de foto. Recentelijk heb ik de radiateur vervangen (nadat de Rover, na maandenlange lekkages, plotseling al zijn koelwater uitbraakte) en de automaatbakoliekoelleidingen die daar naartoe lopen (nooit gedacht dat roest een recht stuk leiding zo poreus kan maken dat er olie doorheen sijpelt). Enzovoort, enzovoort, enzovoort, maar niettemin toch geweldig!

Rover 3500 Vanden Plas ligt open voor vervanging waterpomp en andere klussen

Mijn Moonraker 3500 Vanden Plas ligt open voor de vervanging van de lekkende waterpomp, de vernieuwing van de koppakkingen, de revisie van de carburateurs en andere klussen … © Rens Swart

Inmiddels heb ik ook zijn buik opengesleuteld. Zie de foto hiernaast. Het waterpomplager liep eruit, na een lange periode van lekkage. Ik heb een nieuwe waterpomp geplaatst, voor mijn doen een flinke klus. Ook de kapotte en olielekkende oliedruksensor moest vervangen, de rotor, de verdeler en de bougies. De verdachte lagers van de dynamo, die men bij de revisie kennelijk heeft overgeslagen, zijn nu ook gereviseerd. Ik heb de Rover in januari 2009, met ruim 383.000 km op de teller, voorlopig geschorst.


De alarmlichtschakelaar weer gangbaar maken: Trommelrem met schoenen, wielremcilinder en twee veren Het automatisch afstelmechanisme van de handrem. Als je even nadenkt, snap je wel in welke richting ze gemonteerd moeten worden en ook hoe je ze het beste kunt instellen voor plaatsing

Een paar andere plaatjes laten de revisie van de trommelremmen op de achteras zien. Met drie veren is dat nog een heel gepruts. Het automatisch regelmechanisme voor de (op zich hoe dan ook belazerde) handrem wordt vaak verkeerd gemonteerd. Als je even nadenkt, snap je wel in welke richting de tandjes gemonteerd moeten worden en ook hoe je ze het beste kunt instellen voor plaatsing. Ook op de plek van de drie veren die de schoenen op hun plek houden heb ik inmiddels varianten gezien …

Ik heb nog vreselijk veel meer gedaan dan ik hierboven meld. Ik zou daar graag eens wat van laten zien, ook al omdat ik meestal foto's maak.

Eindelijk geen wegenbelasting meer?

31 augustus 2012

Dat mijn wagen in augustus 1987 pas op kenteken is gezet, bleek recentelijk een groot nadeel. Toen ik hem kocht, reed hij dus nog geen elf jaar rond. De klassieker-wegenbelastingvrijstelling was dus nog ver weg. Maar ik heb hem nu al zo lang dat hij de grens van 25 is gepasseerd. Omdat hij op LPG rijdt, heb ik sinds ik hem heb bijna dertienduizend euro aan wegenbelasting betaald!! Dat is bijna vijf keer zoveel als ik voor de wagen zelf betaald heb! Alleen aan motorrijtuigenbelasting!! Gelukkig kwam de grens van 25 jaar naderbij. Maar helaas, in 2009, luttele jaren vóór het verstrijken van zijn vijfentwintigste verjaardag, werd deze vrijstelling geschrapt voor auto's die op 1 januari 2012 nog geen 25 waren. Dat is die van mij wel, maar hij is pas in augustus 2012 25 jaar geleden op kenteken gezet. Daar is niks aan te doen. Gelukkig werd later de regel verzacht: je krijgt wel vrijstelling maar niet van de 'meerprijs' van andere brandstoffen boven benzine. Nou, dat is in ieder geval wat.

Uitbreiding van de stal: oporto Rover 3500 Vanden Plas

7 mei 2009

De Rover 3500 Vanden Plas in de kleur Oporto voor de Calatravabrug in Nieuw-Vennep

Aan mijn eerste wagen, de moonraker blauwe 3500 Vanden Plas, is nog heel wat werk te doen. Maar ik heb een wagen voor dagelijks gebruik nodig. De Daimler Double Six is daarvoor te mooi en te kostbaar in het gebruik. Na ampele overweging en een kleine zoektocht, voegde ik in maart 2009 een tweede exemplaar van mijn favoriete model aan de stal toe: een Rover 3500 Vanden Plas, dit keer uit 1983 (bouwjaar 1982) en in de kleur Oporto rood. Ik heb toch mijn eerste wagen niet weg willen doen, ik kon dat niet over mijn hart verkrijgen en het zou ook niks opbrengen in deze staat. Dat is zonde van al het werk dat ik eraan gedaan heb en nog zou willen doen. Gelukkig beschik ik sinds augustus 2009 over een eigen garage, zodat ik de moonraker kan stallen. De Daimler staat op een plek in een met enkele kornuiten van een boer in Nieuw-Vennep gehuurde aardappelloods.

De porto Rover is bedoeld voor dagelijks gebruik, maar ondanks dat hij in relatief goede staat verkeerde, kostte het toch veel sleutelwerk om hem goed rijdend te krijgen, ook omdat hij enige jaren heeft stilgestaan. Ik ga u daar later verder over informeren. Een paar plaatjes heb ik hier nu reeds geplaatst, tekst volgt. Op 28 april 2009 mocht ik er de weg mee op. Op een andere pagina hoop ik nog eens verslag te doen van de werkzaamheden die ik in de loop van de tijd aan deze Rover verricht heb.

De originele schokdemper De originele en de oppompbare Monroe schokdemper De alarmlichtschakelaar weer gangbaar maken: 'exploded view'

Op 5 december 2011 verkocht ik de oporto Vanden Plas aan een vriend omdat er werk aan de winkel was. Ik ging op zoek naar een andere wagen voor dagelijks gebruik. Zie daarover de volgende pagina.

Op 15 januari 2013 kwam ik erachter dat degene die de Oporto Vanden Plas in de verkoop had staan, de wagen verkocht had. Gebeld … iemand wilde absoluut de motor en de bak hebben en de verkoper had plek nodig … de Oporto bestaat dus niet meer … rare gewaarwording …

Laatste wijzigingen 16 april 2013.

Met vriendelijke groeten,
Rens Swart